- 16 listopada 2026 r. NBP wstrzymał wszelkie zlecenia płatnicze z rachunków Trybunału Konstytucyjnego – niezależnie od tego, kto je wydaje. Dzień później stanowisko to potwierdził Zarząd NBP.
- Powodem są sprzeczne dokumenty: oświadczenie Prezesa TK Bogdana Święczkowskiego oraz dokumenty oparte na „zarządzeniach” Anny Korwin-Piotrowskiej, która bezprawnie podaje się za kierującą Trybunałem.
- Rząd, który najpierw próbował zagłodzić TK, a kłopoty z uchwaleniem jego budżetu uczynił pretekstem do odsunięcia Prezesa, sam sprawił, że Trybunał w ogóle stracił dostęp do pieniędzy.
16 listopada 2026 r. Narodowy Bank Polski opublikował komunikat Departamentu Prawnego, według którego zachodzą przesłanki wstrzymania realizacji zleceń płatniczych dokonywanych przez Trybunał Konstytucyjny. W komunikacie uzupełniającym bank doprecyzował, że nie realizuje żadnych zleceń, niezależnie od tego, przez kogo są one zlecane. Dzień później stanowisko to potwierdził na konferencji prasowej Zarząd NBP.
NBP otrzymał dwa wzajemnie znoszące się zestawy dokumentów
NBP prowadzi rachunki TK w ramach obsługi bankowej budżetu państwa, na podstawie art. 196 ust. 2 ustawy o finansach publicznych i art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o Narodowym Banku Polskim. 2 listopada Prezes TK Bogdan Święczkowski złożył w banku oświadczenie wskazujące osoby uprawnione do dysponowania środkami, a 12 listopada je potwierdził, załączając uchwałę Sądu Najwyższego z 10 listopada, którą uchylono „zarządzenia” o „przerwie w czynnościach” Prezesa i Wiceprezesa TK. Tymczasem 6 listopada do NBP trafiło „zarządzenie” Anny Korwin-Piotrowskiej z 30 października wraz z dokumentami sugerującymi, że to ona i wyznaczone przez nią osoby są uprawnione do reprezentowania Trybunału wobec NBP. Wobec powyższego Prezes Święczkowski wniósł do prezesa NBP o:
[…] natychmiastowe zablokowanie wszystkich rachunków bankowych Trybunału Konstytucyjnego dla osób, które uzurpują sobie prawo zarządzania Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak stwierdził NBP:
Doszło więc do sytuacji, w której w NBP złożone zostały wzajemnie znoszące się zestawy dokumentów potwierdzających uprawnienia do dysponowania środkami zgromadzonymi na rachunkach TK.
Bank zastrzegł, że nie jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o kierowanie TK, skoro jednak nie wie, czyja zgoda autoryzuje przelew, sięgnął po ustawę o usługach płatniczych. W piśmie do Prezesa TK czytamy:
Zachodzi więc potrzeba zastosowania art. 50 ust. 1 ustawy o usługach płatniczych, który to przepis dopuszcza możliwość odmowy wykonania nieautoryzowanego zlecenia płatniczego.
Na konferencji Paweł Szałamacha z Zarządu NBP dodał:
To na Trybunale ciąży obowiązek dostarczenia jednoznacznych dokumentów co do dysponowania rachunkiem.
Decyzja NBP jest i tak zachowawcza – Korwin-Piotrowska nie ma żadnego tytułu do kierowania TK
NBP i tak postąpił ostrożnie. Jak pisaliśmy, „zarządzenia” Korwin-Piotrowskiej są pozbawione jakichkolwiek skutków prawnych. Przede wszystkim – nie jest ona w ogóle sędzią TK, nie złożyła bowiem ślubowania wobec Prezydenta, a stosunek służbowy sędziego TK nawiązuje się dopiero po jego złożeniu (art. 5 ustawy o statusie sędziów TK). Po drugie, nawet sędzia TK nie mógłby „zawiesić” Prezesa. Możliwość zastępowania Prezesa TK w niektórych czynnościach przez sędziego TK najstarszego stażem, na którą powołuje się Korwin-Piotrowska, jest bowiem dopuszczalna wyłącznie albo w wypadku wakatu na stanowisku Prezesa (art. 11 ust. 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK) albo w sytuacji, w której Prezes nie może wykonywać swojej funkcji, a upoważnienie do tego Wiceprezesa lub innego sędziego jest niemożliwe (art. 12 ust. 4 ustawy). Rzecz w tym, że po pierwsze w świetle prawa nie zachodzą żadne przesłanki, które uniemożliwiałyby Prezesowi reprezentowanie TK. Nawet gdyby jednak zachodziły, to Prezesa zastąpiłby Wiceprezes Bartłomiej Sochański, a gdyby i on nie mógł – sędzia upoważniony przez Prezesa na podstawie art. 12 ust. 3, czyli Stanisław Piotrowicz.
Jedyną osobą uprawnioną do reprezentowania TK pozostaje zatem Bogdan Święczkowski. Co znamienne, sam NBP w komunikacie nazywa go Prezesem Trybunału Konstytucyjnego i odnotowuje uchwałę SN uchylającą „zarządzenia”, podczas gdy Korwin-Piotrowską wymienia jedynie z imienia i nazwiska.
Podsumowanie
Ta sama większość, która w ustawie budżetowej na 2025 r. odebrała TK środki – co Trybunał uznał za jaskrawe naruszenie art. 10 ust. 1 Konstytucji (K 2/25) – i tym samym próbowała najpierw zmusić Prezesa TK do ustąpienia z jego funkcji zwyczajnym wstrzymaniem środków na wypłatę pensji dla sędziów TK, następnie uczyniła z problemów z uchwaleniem budżetu TK (wywołanych zresztą przez próbę wprowadzenia na posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego TK, które miało przyjąć projekt budżetu, osób, które nie złożyły ślubowania wobec Prezydenta RP i tym samym nie mogły brać udziału w posiedzeniu) jeden z pretekstów do bezprawnego odsunięcia Prezesa Trybunału – teraz swoimi bezprawnymi działaniami doprowadziła do tego, że Trybunał nie może wydać ani jednej złotówki – na jakikolwiek cel, także na pensje pracowników.
Oczywiście, jedyne wyjście z tej sytuacji jest proste: wystarczy zakończyć siłowe przejmowanie TK i wycofać się ze wszelkich – wadliwych tak formalnie, jak i materialnie – prób usunięcia Prezesa w drodze rzekomego postępowania dyscyplinarnego. Zanim jednak to się stanie (a trudno się spodziewać, by stało się przed upadkiem tego rządu), za każde zobowiązanie nieuregulowane przez TK odpowiada obóz rządzący.
Źródło ilustracji: iStock.



